[MSL] Kościopodobny kamień marsjański

Mars-fossil-thigh-femur-bone-like-Curiosity-rover-mastcam-0719MR0030550060402769E01_DXXX-br2

Credits: NASA/JPL

Na zdjęciu obok zobaczyć można kamień przypominający kość udową. Powstał prawdopodobnie w wyniku erozji wietrznej bądź też wodnej. Nie ma oczywiście szans by spotkać na Marsie prawdziwą kość zwierzęcą. Jeżeli już kiedykolwiek istniało na Marsie życie to tylko w formie mikrobowej. Na Marsie nie było nigdy dostatecznie dużo tlenu by mogły tam wykształcić się bardziej zaawansowane organizmy.

(na podstawie: http://mars.nasa.gov/msl/multimedia/images/?ImageID=6538)

 

[MSL] Bonanza King jednak nie dla wiertła Curiosity

Już na samym początku wstępnych testów, zespół misji MSL zdecydował się nie wiercić w wybranej wcześniej skale Bonanza King.

Kamień Bonanza King nie zdał testu na stabilność.

Kamień Bonanza King nie zdał testu na stabilność. (Credits: NASA/JPL)

Czytaj dalej

MAVEN po korekcie trajektorii

26 lutego odbyła się z powodzeniem druga korekta trajektorii sondy MAVEN. Odpalenie trwało 19 s i przebiegło zgodnie z planem zmieniając szybkość statku o 68.8 cm/s. Manewr miał na celu jeszcze dokładniejsze ustawienie punktu, w którym odbędzie się manewr wejścia na orbitę. Do tej pory wszystkie systemy statku działają bez zarzutów. Ostatni manewr korekcyjny planowany jest na 23 lipca 2014.MAVEN

W najbliższym czasie będą sprawdzane i kalibrowane instrumenty MAVEN’a. O pierwszych kompleksowych testach możecie przeczytać tutaj, a o samej misji tu.

Orbita MAVENA (credits: lasp.colorado.edu)

Orbita MAVENA (credits: lasp.colorado.edu)

Maven porusza się po tzw. Orbicie Transferowej Hohmanna z perycentrum na ziemskiej orbicie i apocentrum w odległości Marsa od Słońca. Zanim dojdzie do wejścia na orbitę marsjańską sonda musi pokonać ponad połowę swej orbity transferowej. Trajektorię ilustruje rysunek obok.

źródło: http://lasp.colorado.edu/

MAVEN coraz bliżej Marsa

Credits: Lockheed Martin

Credits: Lockheed Martin

Wysłana 18 listopada 2013 na szczycie rakiety Atlas V sonda MAVEN mknie w stronę Czerwonej Planety z szybkością ponad 30 km/s i już 21. września 2014 roku wejdzie na orbitę wokół Marsa. To kolejna po łaziku Curiosity duża misja badawcza amerykańskiej agencji kosmicznej NASA.

Czytaj dalej

Drugie wiercenie

Łazik wykonał drugie w swojej misji wiercenie. Wiertło z ramienia robotycznego skierował tym razem na skałę „Cumberland”, pobierając próbkę sproszkowanego materiału do analizy.

Drugie wiercenie

W najbliższych dniach proszek zostanie przetransportowany (zobacz jak) do instrumentów wewnątrz łazika. Wiertło pozostawiło po sobie dziurę w skale o średnicy 1.5 cm i głębokości około 6.5 cm. Głównym celem wiercenia jest potwierdzenie wyników z pierwszej próby, kiedy to obiektem badań była skała John Klein – bardzo podobna i leżąca niecałe 3 metry od „Cumberland”. Wiercenie to miało miejsce 3 miesiące temu i wskazało, że na terenie, na którym przebywa Curiosity były kiedyś warunki odpowiednie dla prymitywnych form życia.

Już wkrótce łazik opuści płytką depresję „Yellowknife Bay” i uda się na miesięczną podróż do centrum krateru – góry Mount Sharp.

 (na podstawie http://www.nasa.gov/mission_pages/msl/news/msl20130520.html)

 

Marsjańskie fotografowanie nocą

To jedno ze zdjęć pierwszej nocnej sesji fotograficznej, przeprowadzonej przez łazik Curiosity. Obiektem fotografowanym była skała "Sayunei".

To jedno ze zdjęć pierwszej nocnej sesji fotograficznej, przeprowadzonej przez łazik Curiosity. Obiektem fotografowanym była skała „Sayunei”.

W czasie 165. solu misji łazik Curiosity wykonał za pomocą przyrządu MAHLI zdjęcie skały i nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie to, że po raz pierwszy zrobił takie zdjęcie nocą – przy użyciu białych i nadfioletowych świateł LED. Użycie światła białego, nocą jest oczywiste, natomiast niewidoczne dla ludzkiego oka światło ultrafioletowe służyło wykryciu minerałów o charakterze fluorescencyjnym. W tej chwili naukowcy NASA przeglądają dopiero co wysłane fotografie skały „Sayunei” – bo tak została nazwana. Gdy tylko znajdą na nich jakieś elementy żółte, zielone, pomarańczowe czy czerwone – będzie to jednoznaczny znak na obecność charakterystycznych związków.

Łazik zrobił te zdjęcia instrumentem MAHLI, zamontowanym na ramieniu robotycznym. W tej chwili Curiosity znajduje się w obszarze, w obrębie którego w przeciągu najbliższych tygodni po raz pierwszy użyje swojego wiertła.

(na podstawie:http://www.nasa.gov/mission_pages/msl/news/msl20130124.html)

MRO odkrywa dawne marsjańskie jezioro

krater z warstwami węglanowymi

MRO – marsjański orbiter NASA dostarczył nowych dowodów na historyczne istnienie podziemnego środowiska wodnego na Marsie – mówi artykuł opublikowany w niedziele w czasopiśmie Nature GeoScience. Wnioski te pochodzą z analizy danych ze spektrometru umieszczonego na satelicie, który spojrzał na podłoże krateru McLaughin. Krater ma średnicę 92 kilometrów i 2,2 km głębokości.

Skały znalezione w dolnej części krateru zawierają węglany i gliny, które tworzą się w obecności wody. Wokół krateru nie ma dużych kanałów dopływowych, co wskazuje że woda do krateru wpłynęła z zasobów podziemnych.

Obserwacje przynoszą najlepszy dowód na formowanie się węglanów w obrębie zamkniętego basenu krateru, a nie tak jak we wcześniejszych badaniach dowody na zawieranie wody przez krater pochodzącej z zewnątrz.

Nowy raport z pewnością sugeruje możliwość istnienia w przeszłości prymitywnych form życia, jeśli nie na powierzchni to pod nią. Obserwacje tego typu są prowadzone za pomocą orbiterów marsjańskich od dawna, ale to pierwszy przypadek prawdopodobnie „samo-zasilającego się” jeziora.

źródło: http://www.nasa.gov